Mitrovicë, 2 shtator 2024 –

Në kuadër të angazhimeve tona për të mbështetur arsimin dhe të rinjtë, Fondacioni “Behgjet Pacolli”, ka ndërmarrë një iniciativë të veçantë për shpërndarjen e çantave shkollore për nxënësit e shkollave të zonës së Shalës.

Ky aksion humanitar filloi në shkollën e fshatit Bistricë dhe vazhdoi me sukses në shkollat e fshatrave Vllahi, Melenicë, Bajgorë, Rahovë dhe Qabër. Çantat e shpërndara përmbanin mjete shkollore esenciale, duke siguruar që çdo nxënës të ketë mjetet e nevojshme për të nisur vitin shkollor me entuziazëm dhe të përgatitur.

Ky është vetëm fillimi! Aksioni i shpërndarjes së çantave do të vazhdojë edhe në ditët në vijim, duke synuar të mbulojë edhe më shumë shkolla dhe fëmijë në nevojë në zonat përreth. Ne besojmë se investimi në arsim është investimi më i rëndësishëm për të ardhmen e fëmijëve tanë dhe për zhvillimin e vendit tonë.

Në këtë fillim të ri shkollor, Fondacioni “Behgjet Pacolli” i’u dëshirojnë të gjithë nxënësve një vit të mbarë, të mbushur me shëndet, suksese në mësime dhe përmbushje të ëndrrave. Ne jemi krenarë që mund të jemi pjesë e udhëtimit të tyre arsimor dhe të mbështesim të ardhmen e tyre.

Faleminderit të gjithëve që na mbështesin në këto iniciativa dhe që ndihmojnë në përmbushjen e misionit tonë për një të ardhme më të mirë për të gjithë. Ky aktivitet u realizua në bashkëpunim me Shoqatën “Bereqeti” – dega Mitrovicë.

Gjenevë, 28 Qershor 2024-

Ish-Presidenti i Republikës së Kosovës, Behgjet Pacolli, dhe bashkëshortja e tij, Maria Pacolli, janë dekoruar me titullin “Doctor Honoris Causa” dhe respektivisht, “Master Honoris Causa”, për meritat e jashtëzakonshme në krijimin e miqësive të Kosovës me shtetet e botës dhe kontributin humanitar ndërkombëtar.

Shkolla e Diplomacisë dhe Marrëdhënieve Ndërkombëtare në Gjenevë (Geneva School Of Diplomacy & International Relations), në praninë e qindra pjesmarrësve, kryesisht akademikë, ambasadorë dhe autoritete zvicerane, dekoroi dhe nderoi ish-preisidentin dhe ish-shefin e diplomacise kosovare, z.Behgjet Pacollin, me çmimin “Doctor Honoris Causa”. Një çmim i ngjashë (Master Honoris Causa) i’u dha po ashtu edhe bashkëshortës së tij, Maria Pacolli, presidente e Fondacionit zviceran “Ibrahim Kodra”. Këto çmime zakonisht i’u jepen personaliteteve botërore për rolin dhe kontributin e tyre për paqe, dialog dhe humanizëm në vendin e tyre si dhe në rajon.

Prof. Dr. Colum Murphy, themelues dhe president i Shkollës së Diplomacisë dhe Marrëdhënieve Ndërkombëtare në Gjenevë (GSD), tha se krenar duhet të ndihen kosovarët, shqiptarët dhe zviceranët me çiftin Behgjet dhe Maria Pacolli. Prof. Dr. Colum Murphy, fillimisht para të pranishmëve foli për veprën në fushën diplomatike, të biznesit dhe humanitare të Behgjet Pacollit.

“Zotëri dhe zonja Pacolli janë një qift shembullor dhe inspirues për diplomaci, biznes, kulturë dhe humanizëm. Këta dy sot janë mysafirët tanë kryesore të organizuar nga Shkolla e Diplomacisë dhe Marrëdhënieve Ndërkombëtare në Gjenevë. Zotëri Pacolli është një lobues i shkëlqyeshem në favor të njohjeve të Kosovës, njëherit, njëri ndër themeluesit e shtetit të Kosovës dhe nga nënshkruesit e deklaratës së pavarësisë së Kosovës. Pacolli është lider i AKR-së dhe biznesmen i njohur në botë, si dhe humanist në Kosovë dhe Ballkan. Thenë shkurt, z.Pacolli kurrë nuk e ka larguar shikimin nga të varfërit, fëmijët e dëshmorëve, invalidëve e njerzëve të tjerë me nevoja për të i’u ndihmuar. Bujaria dhe humanizmi i këtij burrështeti nga Kosova është bërë legjendare…“, deklaroi para të parnishmëve Dr. Colum Murphy.

Ne vazhdim Dr. Murphy, president i GSD-së tha se se zonja Maria Pacolli, si presidente e “Ibrahim Kodra Swiss Foundation”, ka merita të mëdha në fushën e kulturës dhe humanizmit.

“Maria e ka shëndërruar storjen e saj në legjendare. Znj. Pacolli është një grua e fortë e cila punon shumë por në heshtje dhe pa zhurmë. Për të më shumë flet puna e saj se sa fjalët. Ajo vlerësohet lartë me angazhimin e saj me vajzat/gratë viktima të dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë. Puna e saj është shumë diskrete por me shumë peshë dhe bujari. Njëkohesisht, angazhimi i saj për fëmijët e braktisur është gjthashtu një mision humanitar dhe shembull i famshëm. Zonja Pacolli të gjitha këto i bënë me zemër e vullnet e asesi për aplaudime e as për reklamë. Thjeshtë, për humanizëm për popullin e Kosovës. Mbetemi me shpresë se Shkolla e Diplomacisë dhe Marrëdhënieve Ndërkombëtare në Gjenevë do te vazhdojë të bashkëpunojë me zonjën Pacolli; e kjo na bën të privilegjuar”, ka përfunduar fjalën e tij Dr. Murphy.

Pacolli: Faleminderit luftëtarëve tanë dhe ndërkombëtarëve, sidomos SHBA-ve dhe NATO-s për lirinë dhe demokracinë që e gëzojmë sot!

Në fjalën e tij para të pranishmëve ish-presidenti, Behgjet Pacolli, u fokusua në situatën në Kosovë, para, gjatë dhe pas luftës, deri tek pavarësia e saj. Presidenti Pacolli, drejtoi akuza ndaj regjimit të gjakatarit Milosheviq për krimet dhe gjenocidin serb në Kosovë.

Në vazhdimin e fjalës së tij presidenti Pacolli, tha se Kosova në këto dy dekadat e fundit ka avancuar në proceset demokartike dhe në ndërtimin dhe zhvillimin e vendit. Po ashtu, presidenti Pacolli potencoi se përparimi vërehet edhe në funksionimin e shtetit juridik, falë liderëve dhe qeverive të pas-luftës deri më sot. “Faleminderit luftëtarëve tanë dhe ndërkombëtarëve, sidomos SHBA-ve dhe NATO-së për lirinë dhe demokracinë që qytetarët e Kosovës e gëzojnë sot!”

Në cermenoninë e dhënies së çmimit të nderit “Doktor/Master Honoris Causa” të çiftit Pacolli morën pjesë, pos stafit nga Shkolla e Diplomacisë dhe Marrëdhënieve Ndërkombëtare në Gjenevë (Geneva School Of Diplomacy & International Relations), edhe ambsadorë dhe përfaqësues nga Misioni Shqiptar në OKB, ambasadorë e diplomatë nga Republika e Maqedonisë së Veriut dhe nga Republika e Kosovës. Prezentë ishin edhe Vasilika Hysi, Ilir Neza, Teuta Agai-Demjaha, Rexhep Bajraktari, Adnan Beqiri, Bukurije Gjonbalaj, dhe Festina Kurteshi – vajza e posadiplomuar në këtë eveniment.

Pjesë e këtij organizimi, dhe pjesë e stafit akademik të shkollës, është edhe Adnan Beqiri nga Kosova. Për pothuajse 11 vite tani, z.Beqiri është ligjërues dhe Menagjer Akademik i Shkollës së Diplomacisë në Gjenevë. Kontributi i tij për këtë organizim të ceremonisë së diplomimit dhë ndarjes së këtij çmimi, si dhe për mbarëvajtjen e proceseve akademike ishte krucial. Ky kontribut i tij u vlerësua dhe u potencua disa herë gjatë fjalimeve të studentëve nga vende të ndryshme të botës.

Para Pacollit, çmimi “Doctor Honoris Causa” i’u kishte ndarë Nelson Mandelas, Ibrahim Rugovës, Sadaka Ogatas, Angela Merkelit, Kofi Annanit, dhe personaliteteve të tjera botërore që i kontribuan paqës, stabilitetit dhe avancimit të proceseve demokratike në botë.

Ju lutem, në vazhdim gjeni fjalimin e plotë të Presidentit Pacolli:

Të ndëruar Maturant,

I nderuari President Murphy, I nderuari komunitet i GSD, Te nderuar miq, zonja dhe zotërinj:

Është kënaqësi dhe privilegj për mua dhe gruan time që jemi këtu me ju, mes jush, në mes të këtij publiku të mrekullueshëm. Herë pas here, më kërkohet të them disa fjalë për veten time, për sukseset dhe per njerëzit tonë të përbashkët dhe përvojat e mia të jetës. Unë vij nga një fshat në malësinë lindore të Kosovës që në atë kohë ishte pjesë e Jugosllavisë. Përvojat e mia si i ri në vendlindjen time zgjatën plot 17 vjet kur sfidova frikën time për t’i dhënë fund një që la gjurmë të pashlyeshme tek unë, një jete pa ujë të rrjedhshëm. pa televizor apo energji elektrike, pa libra, ose rroba te reja. Nga kjo situatë, Sfidova dhe e mposhta frikën për t’u përballur me një realitet krejtësisht të ri, tashmë me një mjedis, kulturë, gjuhë dhe qytetërim që nuk e njihja më parë. Gjithçka ishte kurioze për mua qe kërkonte eksplorim. Më vonë, si adoleshent, e pashë më qartë se si jetonte familja ime, komuniteti im, si jetonin njerëzit tanë, gjithmonë me frikën e uniformës së policisë, represionit të ashpër të regjimit të asaj kohe dhe shumë çështjeve të tjera ku diferencimi etnik dhe padrejtësitë ishin në krye. Si të rinj, ne kërkuam të drejta, por në vend të kësaj morëm dënime, burgime, lëndime, dhe madje vrasjet. Më kujtohet qartë kur në vitin 1969, në një protestë paqësore për arsimin e lartë në gjuhën shqipe, u plagosa rëndë nga një polic me bajonetë dhe nuk pata guximin të kërkoja ndihmë mjekësore sepse duhej të shmangëja burgun Perspektiva ime për jetën po pjekej gradualisht, ashtu siç bëri vendosmëria ime për t’i rezistuar padrejtësisë dhe për të ndërtuar botën time të arritjeve më pak të cenueshme.

Ndërtimi i diçkaje të fortë, diçka që nuk mund të dërrmohej nga shtypja dhe padrejtësia. Nga të gjitha këto fatkeqësi mësova se e vetmja derë e hapur për mua ishte ajo që thoshte: “ketu punojmë”. Kjo, kjo derë më kushtëzoi që të largohesha nga vendlindja ime, ku do të kerkoja kete dere dhe isha gadinte punoja çdo punë për të financuar studimet e mia dhe për të ndihmuar herë pas here prindërit e mi në vendlindje. Kështu, në vitin 1973 përfundova gjashtë semestra të arsimit të lartë në Hamburg të Gjermanisë, para se të kthehesha në Kosovë për të kryer shërbimin ushtarak dhe për të rifilluar kërkimi për të gjetur atë derë të etiketuar “Këtu punojmë” Gjatë gjithë viteve 1980, kam punuar në pozicione menaxheriale për dy kompani ndërkombëtare, ne Austri e Zvicer, (kam maxhistruar 1982 ne Zuerich) për të filluar biznesin tim në fillim të viteve 1990, këtu në këtë vend të bukur, në Zvicër. Në vitet 1990, edhe një herë, ne pamë spektrin e luftës në Evropë kur Sllobodan Millosheviç erdhi në pushtet në Jugosllavi. Koncepti i tij për Kosovën ishte një koncept i persekutimit, një koncept i shkatërrimit dhe i vrasjeve masive. Më kujtohet qartë kur në vitin 1969, në një protestë paqësore për te kërkuar arsimin e lartë në gjuhën shqipe, u plagosa rëndë nga një polic me bajonetë dhe nuk pata guximin të kërkoja ndihmë mjekësore sepse duhej të shmangeja burgun. Nga të gjitha këto fatkeqësi mësova se e vetmja derë e hapur për mua ishte ajo ku shkruente “këtu punojmë”. Kjo, (nevoja për te gjetur një derë të till) më kushtëzoi që të largohesha nga vendlindja ime, ku do të punoja çdo punë për të financuar studimet dhe për të ndihmuar herë pas here prindërit e mi në vendlindje. Kështu, në vitin 1973 përfundova gjashtë semestra të arsimit të lartë në Hamburg, para se të kthehesha në Kosovë për të kryer shërbimin ushtarak dhe për të rifilluar kërkimi për të gjetur atë derë të etiketuar “Këtu punojmë” Gjatë gjithë viteve 1980, kam punuar në pozicione menaxheriale për dy kompani ndërkombëtare.

Ne vitin 1982 kam mbrojtur maxhistraturen ne Zuerich dhe Businessin tim e kam filluar ne fillim të viteve 1990, këtu në këtë vend të bukur, në Zvicër. Në vitet 1990, edhe një herë, ne pamë spektrin e luftës në Evropë kur Sllobodan Millosheviç erdhi në pushtet në Jugosllavi. Koncepti i tij për Kosovën ishte një koncept i persekutimit, një koncept i shkatërrimit dhe i vrasjeve masive. Pas një suksesi të konsiderueshëm timin në një ane dhe shkatërrimeve të shkaktuara nga lufta në vendin tim, nga ana tjetër, nuk munda të qëndroja indiferente ndaj një situate të tillë. Jam kthyer në Kosovë për të ndihmuar kudo që kam mundur. E gjithë kjo u kurorëzua me nënshkrimin e Deklaratës se Pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt 2008. Mundësia që më ofrohet me nënshkrimin e deklaratës së pavarësisë së Kosovës ishte arritja më e madhe për të cilën jam përjetësisht mirënjohës miqve tanë ndërkombëtarë që ndaluan gjenocidin në Kosovë dhe popullit të Kosovës që sakrifikuan gjithçka për të arritur këtu ku jemi sot.

Po, sot jam këtu me ju, dua të fokusohem në atë që do të thotë të ndjekësh suksesin në biznes apo politikë, duke mos harruar gjërat që kanë rëndësi. Me kalimin e kohës, me të drejtë, intensiteti i politikës po kalon te brezat e rinj, por intensiteti i biznesit po rritet dhe detyrimet e mia i ndjej më thellë, jo si një domosdoshmëri, por si një lloj trashëgimie ( kauze) që nuk mund të kalojë pa u vënë re. Vazhdimi i shtetndërtimit për Kosovën mbetet sfidë e madhe si per çdo ke, ashtu edhe për mua, duke pa nevojen për të ndërtuar një shtet modern me ekonomi të fortë dhe me shumë miq në mbarë botën. Së fundi, ajo që duhet t’ju them ju të diplomua, “Arsimi është thelbësor për progresin e vërtetë, por nëse harrojmë humanizmin dhe vlerat tona , atëherë suksesi mund të bëhët vetëm një fjalë boshe”. “Respektoni veten dhe gjithçka që është e juaja si parakusht për të dashur ose respektuar të tjerët”! “Bëni për të tjerët vetëm atë që dëshironi që të tjerët të bëjnë për ju” Një tjetër këshillë e qartë nga unë, së bashku me urimet e mia të përzemërta, është që “të mos harroni kurrë dhe të jeni gjithmonë mirënjohës ndaj atyre që ju sollën në këtë vend të lumtur sot” urime!

Faleminderit shumë!

Ndihma e dhënë për shkollim të gjeneratave të reja nga Fondacioni “Behgjet Pacolli”, ka dhënë rezultatet e veta.

Besarta Pacolli, e diplomuar në Shkenca Kompjuterike në Universitetin AAB si bursiste e fondacionit, ka treguar se falë bursës nga z.Pacolli, për të cilin thotë se i është mirënjohëse gjithë jetën, asaj sot i janë hapur të gjitha rrugët për një të ardhme me perspektive.

Besarta tregon se ajo tani punon si arsimtare në dy gjimnazet e kryeqyteti dhe angazhohet edhe si instruktore programimi në shkollën digjitale.

”Të qenurit student, në vete mbërthen shumë sfida. Fjalën sfidë po e përdor si një tregues për jetën studentore bashkë me të mirat dhe vështirësitë e saj. Kur jemi te kjo fjalë, në rrugëtimin tim ajo lidhet kyç me fondacionin “Behgjet Pacolli”. Semestri i parë i vitit 2015/2016 më gjeti me mbështetjen me bursë nga ky fondacion, mbështetje kjo e cila më ka mundësuar që brengë e vetme e imja të jetë studimi. Fakti që posedoja mbështetjen e fondacionit, kishte ndikim mjaft të madh në tejkalimin e kësaj faze, përveç që më siguronte lehtësim psiqik duke mos pasur shqetësim për sigurimin e mjeteve financiare, në anën tjetër këto më mundësuan qasje në një sërë burimesh akademike, si materiale shkencore, anëtarësim në kanale të ndryshme për mësim dhe literaturë online, nga ligjërues të ndryshëm të universiteteve me famë botërore. Teksa vij në përfundim të këtij përshkrimi, mbetëm tejmase falenderuese dhe mirënjohëse për mbështetjen e fondacionit ‘Behgjet Pacolli”që bëri të mundur këtë bursë për 3 vite me radhë, e cila jo vetëm që më ka mundësuar të ndjek ëndrrat e mia akademike, por ka pasur ndikim edhe në rritjen dhe mirëqenien personale, më ka dhënë frymëzim dhe motivim për të vazhduar përpjekjet për rezultate sa më të mira, e diturinë e fituar pastaj ta përdor për të ushtruar ndikim pozitiv në shoqëri. Ku kam përfunduar edhe studimet Master nga ai frymëzim që mora për shkollim nga z.Pacolli. Sot unë jam e punësuar si mësimdhënëse në dy Gjimnaze dhe e angazhuar si instruktore programimi në shkollën digjitale.”

Tiranë – 18 mars 2011
Presidenti i Republikës së Kosovës, z.Behgjet Pacolli, në një ceremoni solemne, u nderua me çmimin “Honoris Causa” në Universitetin Evropian të Tiranës. Në ceremoni ishin të pranishëm Presidenti i Shqipërisë, Bamir Topi, ish-presidentët Alfred Moisiu e Rexhep Meidani, ministra të Qeverisë së Shqipërisë e të Qeverisë së Kosovës, profesorë, studentë e mysafirë të tjerë të shumtë.

Në vijim po sjellim fjalimin që Presidenti Pacolli mbajti pas nderimit me çmimin prestigjioz:

E nderuara Presidentja Dobi,
I nderuar senat akademik i Universitetit Evropian të Tiranës,
I nderuari Presidenti Topi, miku dhe vëllai im,
Të dashur  presidentë Moisiu dhe Meidani,
I nderuar ministër i Arsimit,
Të nderuar studentë,
Miq të tjerë,

Dua të më besoni fuqimisht kur them se jam shumë i prekur, shumë i emocionuar ndërsa marr këtë titull nderimi akademik prej Universitetit tuaj.

Kam mësuar shumë rreth Universitetit Evropian të Tiranës. Kam mësuar se ai lindi si një iniciativë studiuesish të rinj që vinin nga Perëndimi dhe shumë shpejt është shndërruar në një qendër të rëndësishme mendimi, debati akademik, politik dhe shoqëror në Shqipërinë tonë.

Ndaj e vlerësoj posaçërisht nderimin tuaj, sepse ai është i pari në llojin e vet për mua; sepse ai vjen prej vendit tim, që unë e dua shumë; sepse ju pa neglizhuar asgjë, keni vendosur të më nderoni për aktivitetin tim njerëzor në çdo fushë.

Dhe me këtë rast të lumtur unë dua të them diçka.

Unë jam bir i Marecit, i njërit prej katundeve më të mëdhenj të Kosovës. Prej ku kam lindur unë dhe deri ku shtrihej horizonti, ishte Mareci. Jam mësuar që i vogël me horizont të gjerë.

Majtas, apo djathtas, në jug apo në veri, unë shihja larg dhe nuk i gjeja fundin largësisë që rrokte syri im. Kështu e kam parë gjithmonë botën edhe kur u rrita, megjithëse s’isha më në Marec, por atje lashë qendrën e botës.

Jam nisur nga Kosova për të gjetur fundin e sferës. Në Kosovë lashë fillimin dhe gjeta fundin e sferës që ishin bashkë. Dikush thotë se njeriu bredh gjithë botën për të kërkuar diçka që i nevojitet dhe më në fund kthehet ta gjejë në shtëpinë e vet. Kjo është forca tërheqëse e atdheut.

Që në fillim të jetës kur nisa të kuptoja nga bota, unë pata fatin të kisha një prijës shpirtëror, gjyshin tim Osman.

Ai më mësoi të bëhesha i pari në mësime; të isha bujar dhe t’i gëzohesha vizitës së miqve.

Të doja kafshët, natyrën, por mbi të gjitha t’i doja shumë njerëzit. Sipas profecive të tij, dikur do t’ia dilja të udhëtoja me ballon dhe të takoja shumë burrështetas. Me ballon kam udhëtuar. Burrështetas kam takuar dhe do takoj akoma. Jeta ime derisa isha më i ri, i ka ngjarë shpërhapjes së një vije uji, krijuar nga një gur që hidhet në mes të një liqeni. Ajo merr formën e rrathëve bashkëqendrorë që sa vijnë e zgjerohen.

Në rrethin e parë të udhës sime jetësore ka qenë shkollimi fillor në Marec, Normalja dhe Gjimnazi në Prishtinë, ku mësova konceptet e para të shëndosha të dijes, frëngjishten dhe pjesë të latinishtes që i kam aktive dhe sot. Prej pabarazive shoqërore të asaj periudhe mora stimuj të fortë që më shërbyen shumë për të çarë rrugën e përbotshme të jetës sime.

Në rrethin e dytë të udhëtimit tim jetësor janë studimet universitare në Hamburg dhe studimet master në Zyrih. Punoja dhe studioja shumë. I kam të gjalla si tani kërkimet për temat përfundimtare në këto studime. Në të dy këto tema, pati risi, pati qasje kreative, pati shikim larg, përtej një punimi rutinor që mbyll studimet diku.

Ndërsa merresha me tregun, dhe magjinë e tij u përqendrova në rëndësinë që ka origjina e mallit për çmimin dhe përfytyrova globalizmin. Shumë herët ama. Në 1976.

Ndërsa mundohesha të kuptoja preferencat e klientëve në një kërkim tregu, e vura gishtin në rëndësinë e vendit ku bëhet sondazhi për rezultatin e tij.

U bëra ithtar i tregut global, i tregut të lirë dhe renda nëpër të, nga Lindja në Perëndim në rrethin tim të tretë të udhëtimit njerëzor, në biznes.

Edhe në këtë udhëtim krijova dhe shijova frytet e krijimit tim. Krijova një formulë prodhimi tekstilesh, unikale për mbarë botën, ku informatika pati rol kryesor. Për herë të parë në një vend të madh futa teknikën tredimensionale në paraqitjen e projekteve arkitekturore dhe në këtë rreth të tretë u ndala në ndërtim. E gjeta veten në këtë zeje të lashtë njerëzore, pse kështu mund t’i kontribuoja më mirë brezave në të gjithë kohërat. E dija ç’ishte tregtia, por zgjodha të ndërtoj.

Rrethi i katërt i udhëtimit tim njerëzor ishte filantropia. Mora mësime të thelluara të bujarisë njerëzore nga një humaniste si Nënë Tereza. E vizitova  atë menjëherë sapo bota filloi të fliste rreth saj- në 1979-ën e largët. U mundova ta lehtësoj vuajtjen njerëzore, të liroj pengjet e luftërave të padrejta, të ndihmoj qytetarët e mi të dëshiruar për ndihmë.

Rrethi i pestë i rrugëtimit tim ishte lobimi i pandalshëm nëpër botë, për të arritur tek shpallja e pavarësisë së vendit tim dhe më pas që shtetet e ndryshme ta njihnin atë.

Rrethi i fundit i endjes sime ishte politika, ku ofrova pajtim, ide zhvillimi dhe paqe. Sot jam President i Kosovës. Jam betuar që do t’i shërbej vendit tim me përkushtim.

Do të çoj para amanetin e heronjve të pavarësisë;

Do çoj para idealet e pasardhësit tim të ndritshëm, babait themelues të pavarësisë së Kosovës, Ibrahim Rugovës.

Më vjen shumë mirë që ju miq të nderuar të botës akademike të vendit tim, keni kuptuar se unë në jetën time, siç thotë Ruzvelti, kam bërë gjithçka kam mundur. Me çfarë kam patur. Kudo që kam qenë.

Kështu në formën e rrathëve bashkëqendrorë unë i jam sjellë përqark botës. Rrathët  e krijuar nga hedhja e një guri në ujë siç dihet kanë një qendër të përbashkët: atje ku bie guri!

Unë këtë fazë të jetës sime dua t’i ngjaj gurit.

Ku rëndon më shumë guri? Në vendin e vet!

Dhe diçka tjetër krejt për fund.

Ndërsa një qytet si Lezha, e njohur për besëlidhjen e Skënderbeut, për bashkëjetesën fetare mes tre feve, më nderoi me titullin Qytetar nderi, unë nisa të përdor një shprehje latine: “nemo propheta in patria sua”: askush nuk të bën profet në atdheun tënd!

Ishte shprehje e emocionit dhe vlerësimit që ndieja për titullin e lartë që ma dha për herë të parë një qytet i Shqipërisë dhe jo i Kosovës.

Dikush më qortoi se u paskësha vetëquajtur profet.

Sot ju, një universitet i shquar i vendit tim, i vendit tuaj, po më nderoni për herë të parë me titullin Doktor nderi, të parin në historinë e universitetit tuaj të ri, dhe të parin për mua.

Dua ta korrigjoj shprehjen latine.
Profet s’jam, as dua të bëhem, se jam tokësor.
Si njeri i tokës, i falem atdheut.
Atë e kam në Kosovë, por dhe këtu.

“Mabetex Project Engineering”, Lugano (Zvicër), sponsor kryesor

Fondacioni “Behgjet Pacolli” ka zhvilluar një aktivitet shumë të rëndësishëm jashtë kufijve të Kosovës. Projektet u zbatuan në kujdesin e fëmijëve në nevojë, pasojat e niveleve të larta të radioaktivitetit dhe të braktisura nga prindërit e tyre. Gjithashtu, ata marrin kujdes mjekësor për fëmijët që kanë nevojë për trajtim të veçantë mjekësor etj.

Me këto kontribute, Fondacioni ka kryer aktivitetet si ndërtimi qendrës për fëmijët jetimë me aftësi të kufzuara në Yakutsk, Republika e Jakutsk, në qytetin e Yakutsk shumë vite ka pasur teste bërthamore të cilat kanë ndikuar në lindjen e fëmijëve, ku një numër i madh i tyre kanë lindur me pasoja të rënda shëndetësore.

Një numër i madh i fëmijëve janë braktisur nga prindërit e tyre në Yakutsk dhe as nuk kanë pasur mundësi të jetojnë. Duke parë nevojën e madhe për krijimin e një qendre për t’u siguruar strehim, Fondacioni ka bërë zgjidhje të shpejtë për ta. Në vitet 1992-1993 Fondacioni ka ndërtuar një qendër spitalore me 120 shtretër, me të gjitha orenditë dhe pajisjet e nevojshme. Qendra është ende duke funksionuar.

Një numër i fëmijëve trajtohen jashtë me shpenzimet e Fondacionit, disa janë birësuar ndërkombëtarisht, por numri i fëmijëve në këtë spital ka qenë gjithmonë 100-120. Fëmija më i madh në qendër tani është 26 vjeç. Deri në vitin 2001 Fondacioni ka kontribuar në mbarëvajtjen e qendrës. Sponsorizimi i konferencës së UNESCO-s në Yakutsk më 1993, në të cilën morën pjesë dy delegatë nga Kosova, Edita Tahiri dhe Edi Shukriu.

Më 1995 ndodhi një sulm terrorist në spitalin e fëmijëve në Budjanovck të Dagestanit, i cili vrau dhe plagosi shumë fëmijë pacientë. Fondacioni “Behgjet Pacolli” ndihmoi familjet e të plagosurve dhe kontribuoi në rindërtim të spitalit.

Ndihma e drejtpërdrejtë për organizimin dhe financimin e ngjarjeve kulturore, të tilla si shënimi i përvjetorit të lindjes dhe vdekjes së Aleksandër Moisiut, Ibrahim Kodra.

Shpenzimet e financimit në spitalin e Milanos dhe organizimi dhe financimi i shpenzimeve të varrimit, transporti nga Milano në Tiranë dhe ceremonia e varrimit të të ndjerit, piktorit Ibrahim Kodra më 2006.

Fondacioni “Behgjet Pacolli” vazhdimisht ka dhënë ndihmë edhe për studentët. I bindur se edukimi i gjeneratave të reja ndikon drejtpërdrejt në përmirësimin e gjendjes ekonomike dhe zhvillimin e vendit, Fondacioni ka zhvilluar dhe zhvillon një aktivitet intensiv në këtë drejtim.

Dhjetëra studentë janë mbështetur përmes programit të bursave studentore, ndërsa një numër i madh vazhdon edhe sot ta marrë mbështetjen e Fondacionit.

Fondacioni “Behgjet Pacolli” është i përkushtuar edhe për përmirësimin e kushteve në arsimin fillor dhe infrastrukturën e dëmtuar rëndë gjatë luftës.

Në këtë kontekst, disa shkolla fillore janë mbështetur me infrastrukturë. Ndër shkollat e rinovuara janë; “Shkëndija” në Hajvali të Prishtinës, shkolla “Lidhja e Prizrenit” në Deçan.